CHARYZMAT
Charyzmatem Koinonii Jan Chrzciciel jest promowanie nowej ewangelizacji – nowej w swym zapale, metodach oraz środkach wyrazu, w trzech wymiarach: głoszenia kerygmatu, korzystania z charyzmatów oraz życia wspólnotowego.

HISTORIA
Wspólnota powstała w 1979 r. z inicjatywy o. Ricardo Argañaraza, który przeżywszy silne doświadczenie Ducha Świętego, zamieszkał w Camparmò – położonej w górach miejscowości we włoskiej prowincji Vicenza – gdzie oddał się życiu opartemu na modlitwie, pracy fizycznej oraz studium. W niedługim czasie dołączyli do niego inni bracia i siostry, pragnący poświęcić swoje życie Panu.
W tym początkowym odosobnieniu ukształtowały się także elementy konstytutywne dla nowej wspólnoty: modlitwa, wsłuchiwanie się w słowo Boże, doświadczanie darów Ducha Świętego, braterska przyjaźń, przyjmowanie braci, dzielenie się i zaufanie Bożej Opatrzności.
Data powstania Koinonii Jan Chrzciciel została ustalona oficjalnie na dzień 1 stycznia 1979 r. – Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi. Tego dnia bracia z Camparmò odbyli pielgrzymkę do Domku Świętego w Loreto. Po początkowym okresie zupełnego odosobnienia pierwsi bracia i siostry zaczęli podejmować działalność pastoralną, formując wspólnoty zajmujące się ewangelizacją oraz formacją ewangelizatorów.
O. Ricardo Argañaraz urodził się w Salcie w Argentynie dnia 3 lipca 1936 r. W 1954 roku przeżył głębokie doświadczenie nawrócenia, a niedługo potem wstąpił do diecezjalnego seminarium duchownego. 15 lipca 1962 r. został wyświęcony na kapłana, a następnie wysłany do Włoch na studia z zakresu filozofii i prawa kanonicznego na uniwersytetach papieskich. Uczestniczył w tym czasie w ceremonii otwarcia Soboru Watykańskiego II.
W 1969 r. uzyskał tytuł magistra filozofii, a także stopień doktora prawa kanonicznego. Po dwóch latach pracy w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej, poruszony pragnieniem życia kontemplacyjnego, razem z dwoma innymi kapłanami założył wspólnotę prezbiterów.
W latach 1974–1975 kilkakrotnie doświadczał wylania Ducha Świętego, któremu towarzyszyło działanie darów charyzmatycznych. W tym okresie, po dwumiesięcznym samotnym pobycie na górze Pasubio, otrzymał natchnienie, aby założyć nową wspólnotę. 19 września 1975 r. po raz pierwszy dotarł do Camparmò, opuszczonej osady w gminie Valli del Pasubio, w prowincji Vicenza, gdzie też zamieszkał.
Pierwsze powołania, które dołączyły do niego po około trzech latach samotnego życia, dały początek wspólnocie życia, z której następnie zrodziły się kolejne – początkowo we Włoszech, a później na całym świecie.
Od 1999 r. o. Ricardo nie pełni żadnych funkcji związanych ze sprawowaniem władzy we wspólnocie.
STRUKTURA
Koinonia Jan Chrzciciel składa się z poszczególnych wspólnot zwanych oazami.
Oaza składa się ze wspólnoty życia konsekrowanego, wspólnot rodzinnych, domów modlitwy i mogą do niej należeć rzeczywistości i/lub wspólnoty życia złożone z rodzin. Oaza jest najpełniejszą formą życia wspólnotowego. Charakteryzuje ją stała obecność osoby odpowiedzialnej, należącej do wspólnoty życia konsekrowanego, zwanej pasterzem, wraz z braćmi i siostrami konsekrowanymi, oraz Koinonia, w której skład wchodzą domy modlitwy, wspólnoty rodzinne i poszczególne posługi.
Rzeczywistość charakteryzuje się stałą obecnością osoby odpowiedzialnej, żyjącej w małżeństwie lub samotnie, zwanej koordynatorem rzeczywistości, oraz Koinonią składającą się z domów modlitwy, wspólnot rodzinnych i poszczególnych posług. Przynależąc do oazy, prowadzona jest w jedności z pasterzem.
Dom Modlitwy jest podstawową komórką działalności Koinonii Jan Chrzciciel. Jest to odbywające się w prywatnych domach członków Koinonii cotygodniowe spotkanie ewangelizacyjne w małych grupach, skierowane do braci i sióstr dalekich od wiary.
Wspólnota Rodzinna to mała wspólnota przymierza, do której należą członkowie Koinonii mieszkający w pobliżu siebie (we własnych domach/mieszkaniach). Uczestniczą oni w działaniach i posługach Koinonii, do której należą. Wspólnota rodzinna spotyka się na comiesięcznych spotkaniach zwanych Agapito.
Wspólnota życia rodzin skupia rodziny, które pragną głębszego doświadczenia życia wspólnotowego.
Wspólnota życia konsekrowanego gromadzi siostry i braci, którzy składają zobowiązania do życia według rad ewangelicznych w czystości, ubóstwie i uległości, dzieląc się wszystkim w atmosferze wzajemnej przyjaźni i relacji braterskich.
Poszczególne Koinonie rozproszone po świecie są ustanowione jako prywatne stowarzyszenia wiernych, przyjęte lub kanonicznie uznane przez miejscowego ordynariusza. Są one prawnie powiązane ze sobą poprzez fundację, która je łączy, Fondazione Koinonia Giovanni Battista, z siedzibą prawną we Włoszech i siedzibą pastoralną w Izraelu.
DZIAŁALNOŚĆ
Członkowie Koinonii Jan Chrzciciel biorą udział w okresowych spotkaniach, organizowanych w celu budowania i umacniania jedności oraz budzenia zapału ewangelizacyjnego. Prowadzą także skierowane na zewnątrz działania o charakterze preewangelizacyjnym, ewangelizacyjnym i formacyjnym.
FORMACJA
Struktura formacyjna Koinonii Jan Chrzciciel oferuje program o charakterze etapowym, systematycznym i integralnym dla formowania ewangelizatorów, którzy będą w stanie przekazywać pozytywną i chrystocentryczną mentalność KeKaKo, otwartą na wymiar charyzmatyczny i wspólnotowy. Filarami programu formacyjnego są modlitwa, studium, praktyka i życie wspólnotowe.
Nasza struktura formacyjna proponuje trzy powiązane ze sobą poziomy:
Poziom podstawowy stanowi Szkoła Ewangelizacji, której zadaniem jest nauczenie, za pomocą sukcesywnie następujących po sobie kursów, jak przekazać ewangeliczne orędzie w sposób prosty, skuteczny i kreatywny.
Poziom średni jest realizowany na papieskich wydziałach teologicznych, a składają się na niego dwuletnie studia filozoficzne i trzyletnie studia teologiczne, po których uzyskuje się tytuł magistra teologii.
Poziom wyższy daje możliwość kontynuowania studiów na wydziałach teologicznych w celu uzyskania tytułu licencjata lub doktora filozofii i/lub teologii.


LOGO
Logo wspólnoty składa się z czterech elementów:
- Trzy szczyty górskie wskazują na stałość życia wspólnotowego i miejsce powstania Koinonii – Camparmò.
- Czerwono-złoty krzyż pośrodku symbolizuje Chrystusa Zmartwychwstałego, który jest w centrum naszego życia i działania.
- Elipsa nad centralnym szczytem jest znakiem życia modlitwy i kontemplacji.
- Rzeka spływająca ku dolinie oznacza naszą misję ewangelizacyjną.